งได้โมโห หลังจากนั้นเพราะความโมโหนี้เองจึงทำให้วิญญาณรับไม่ไหวจนหมดสติลงในเวลาต่อมา”
“ในเมื่อเขารู้ว่านั่นคือเป้าหมายของปรมาจารย์ค่ายกล จะต้องมีค่ายกลคุ้มกันอยู่อย่างแน่นอน แล้วเหตุใดจึงยังไปอีกเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างโมโห “นอกจากนี้ยังไม่ได้กินน้ ำทิพย์วิญญาณมานานถึงเพียงนี้ ไม่รู้หรือว่าควรกลับไปยังหุบเขามารเทพก่อนน่ะ นำชีวิตตัวเองมาล้อเล่นทำไมกัน!”
“ก็เพราะเขาชอบเจ้าน่ะสิ นอกจากนี้หลังกลับมาจากเทือกเขาผู่สั่วแล้วยังคิดถึงเจ้าไม่ลืมเลือนอีกด้วย” กิเลนเพลิงพูด “ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเขา แต่ก็ไม่รู้ ว่าเพราะเหตุใดเขาจึงชอบเด็กไม่รู้ความอย่างเจ้าได้ ถึงแม้ว่าพรสวรรค์จะไม่เลว แต่ก็ยังด้อยกว่าหญิงสาวที่เบื้องบนเหล่านั้นตั้งมากมาย เอาล่ะ ข้าได้พูดสิ่งที่ควรพูดไปหมดแล้ว ใน นเมื่อเขาเป็นเช่นนี้เพราะเจ้า เจ้าก็ควรดูแลเขาให้ดีด้วยล่ะ”
พอพูดจบเขาก็หายตัวกลับเข้าไปในมิติพันธสัญญา
เพล
