ข้าเป็นอสรพิษร้ายกันหมด”
“นางเป็นสตรีจริงๆ!?” ซางเฉียงหลีมองซือหม่าโยวเย่ว์ ความพรั่นพรึงในดวงตามิอาจซ่อนเร้นได้
บุรุษข้างกายซางเฉียงหลีแสดงท่าทีหลงใหลจนโง่งมกันไปหมด พร้อมเอ่ยว่า “รูปโฉมงดงาม ทั้งยังมีพลังยุทธ์สูงส่ง แล้วยังหลอมยาได้ ฝึกสัตว์อสูรได้ สร้างค่ายกลได้ เก่งทั้งงานในโถงและงานในครัว เป็นเทพธิดาในดวงใจของข้าโดยแท้!”
คนไม่น้อยพยักหน้า จริงด้วยๆ ช่างสมบูรณ์แบบโดยแท้!
ซือหม่าไท่มองดูลานชุมนุมอันคึกคักแล้วเอ่ยว่า “เจ้าก่อมันขึ้นมา เจ้าก็จัดการเอาเองแล้วกัน”
“ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า ก่อนจะหมุนตัวเหินทะยานขึ้นไปบนสังเวียน เธอยกมือขึ้น ทั่วทั้งลานก็เงียบสงบลง
นี่นิใช่เพียงเพราะว่าเธอมีรูปโฉมงดงามเท่านั้น แต่เป็นเพราะอำนาจในตระกูลของเธอในยามปกติด้วย
ถึงแม้ว่าทุกคนจะกลัวเธอแต่ต่างก็เข้าใจว่าถ้าหากไม่มีเธอพวกเขาก็คงยังอยู่ที่ดินแดนอี้หลิน หากไม่มีเธอพวกเขาก็คงไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่ดีเช่นนี้
“โยวเย่ว์ เจ้าเป็นสตรีจริงๆ หรือ” มีคนใจกล้าถามข้อสงสัยในใจของทุกคนออกมา
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “จริงแท้แน่นอนเลยละ”
“อ๊ะๆๆๆ เจ้าเป็นสตรีจริงๆ หรือ!”
“สวรรค์เอ๋ย
