รือ”
“เออ… ไม่มีหรอก”
“นั่นคงไม่ใช่หรอก”
“แต่จะลองดูซ้ำอีกทีก็ดีนะ!”
“…”
ซือหม่าโยวเย่ว์ฟังคำพูดของคนเหล่านี้ มองดูท่าทีตื่นเต้นของพวกเขาแล้วเกิดแรงขับเคลื่อนให้อยากกลับไปเปลี่ยนชุดกลับเป็นบุรุษเหลือเกิน
พวกเขามาตรงหน้าซือหม่าไท่แล้วทำความเคารพ
“เจ้าคือโยวเย่ว์จริงๆ หรือ” หั่วจือเจียวเห็นซือหม่าโยวเย่ว์จึงหลุดปากถามออกมา
“ท่านประมุขตระกูล” ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้เอ่ยตอบนาง หากแต่เรียกซือหม่าไท่คำหนึ่ง
ซือหม่าไท่เองก็พรั่นพรึงในใจเป็นอย่างยิ่ง เขาคิดไม่ถึงว่าหมาป่าน้อยตรงหน้าตนจะเป็นสตรี เขามองพวกซือหม่าเลี่ยและซือหม่าโยวหมิง ซึ่งมิได้ดูตกใจ ดูเหมือนว่าพวกเขาคงจะรู้อยู่แล้ว
แต่บรรดาคนที่มาจากอาณาจักรตงเฉินเหล่านั้นดูตกอกตกใจกันเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน ก็หมายความว่านอกจากคนตระกูลซือหม่าไม่กี่คนแล้ว คนอื่นๆ ล้วนไม่รู้เรื่องที่ซือหม่าโยวเย่ว์เป็นสตรีเลย!
“คิดไม่ถึงว่าที่จริงแล้วเจ้าจะเป็นสตรี” เขาพูดพลางถอนหายใจ “เจ้าดูความอลหม่านที่เจ้าก่อขึ้นสิ คนทั้งลานชุมนุมใกล้จะคลั่งกันหมดแล้ว”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองซือหม่าไท่อย่างจนใจ “ข้าเองก็ไม่คิดเหมือนกัน แต่ถ้าไม่แสดงให้ชัดเจน กลัวแต่ว่าทุกคนก็คงทำเหมือน