นก็มาแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องให้เขาไปเร่งพวกนั้นอีกแล้ว
“นั่นคือ…” ผู้อาวุโสซางเห็นฝูงชนตรงทางเข้าแหวกออกสองข้างเพื่อเปิดทาง พวกซือหม่าโยวหลินจึงเดินเข้ามา
สายตาของพวกเขาย่อมต้องจับไปที่เงาร่างสีแดงตรงกลาง
รูปโฉมเช่นนั้น บุคลิกเช่นนั้น หากมิใช่ซือหม่าโยวเย่ว์แล้วจะเป็นผู้ใดได้เล่า
แต่นั่นคือหญิงสาวที่สวมกระโปรงสีแดงคนหนึ่งจริงๆ นะ! รูปร่างนั้น เป็นของแท้แน่นอนเลยทีเดียว!
“ข้ามิได้ตาฝาดไปใช่หรือไม่” คนอื่นๆ เห็นหญิงงามคนหนึ่งเดินเข้ามาจึงร้องขึ้นอย่างตื่นเต้น
“เหตุใดคนผู้นั้นจึงคล้ายคลึงกับโยวเย่ว์ได้ถึงเพียงนั้นเล่า”
“นั่นคงเป็นโยวเย่ว์กระมัง”
“จะเป็นไปได้อย่างไรกัน! โยวเย่ว์เป็นบุรุษ ส่วนนั่นคือหญิงงามผู้หนึ่ง! เจ้าคงมิได้แยกไม่ออกกระทั่งบุรุษหรือสตรีกระมัง”
“นั่นสิ! จะเป็นคนเดียวกันไปได้อย่างไร!”
“แต่เหมือนกันมากเลยจริงๆ นะ! พวกเจ้าเคยได้ยินว่าเขามีน้องสาวฝาแฝดหรือไม่”
“ไม่มีนะ”
“ให้ตายเถอะ ที่แท้แล้วนี่ใช่คนคนเดียวกันหรือไม่”
“จะใช่คนคนเดียวกันหรือไม่ก็ไม่เป็นไรหรอก สิ่งสำคัญที่สุดก็คือพวกเราจะไล่ตามหญิงสาวที่งดงามถึงเพียงนี้ได้หรือไม่”
“ถ้าหากนางคือโยวเย่ว์จริงๆ แล้วเจ้ามีคุณสมบัติพอจะไปช่วงชิงห
