ในช่วยตรวจสอบดู” อวิ๋นอี้เห็นซือหม่าโยวเย่ว์สีหน้าผิดปกติจึงเอ่ยถามขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าพลางเอ่ยว่า “ก็ดีนะ”
ก่อนหน้านี้มารเฒ่าจากไปอย่างรีบร้อน เธอจึงไม่ทันคิดจะถามเรื่องของเฟิงจือสิง เขาหูตากว้างไกลในโลกเบื้องบน ย่อมต้องรู้อะไรมากกว่าอวิ๋นอี้ที่เพิ่งขึ้นไปเพียงไม่กี่สิบปีเท่านั นแน่นอนอยู่แล้ว
“เช่นนั้นข้าไปก่อนละ” อวิ๋นอี้พูด “เจ้าก็รีบขึ้นไปให้เร็วหน่อยล่ะ และอย่าลืมว่าข้าเป็นคนของเจ้าแล้ว…”
ซือหม่าโยวเย่ว์สีหน้าดำทะมึน พลางยกเท้าเตะไปทางเขา
อวิ๋นอี้กระโดดไปทางด้านข้าง หลบเลี่ยงการโจมตีของเธอ จากนั้นจึงหยิบสิ่งที่ดูเหมือนเข็มทิศออกมาแล้วเปิดอุโมงค์ทางเดินสายหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปพลางหัวเราะเสียงดัง
“อวิ๋นอี้ ฝากไว้ก่อนเถิด รอดูว่าข้าขึ้นไปแล้วจะจัดการกับเจ้าเช่นไร!” ซือหม่าโยวเย่ว์ตะคอกใส่อุโมงค์ทางเดินที่ปิดสนิทลง
คนในลานบ้านปากอ้าตาค้างมองซือหม่าโยวเย่ว์อาละวาด
เมื่อครู่พวกเขาพูดอะไรออกมาน่ะ เขาเป็นคนของเขาอย่างนั้นหรือ บุรุษอกสามศอกอย่างพวกเขาสองคนพูดจากันเช่นนี้ หรือว่าจะมีความสัมพันธ์ที่มิอาจให้ผู้อื่นล่วงรู้
