ได้กันเล่า
ซือหม่าโยวเย่ว์ได้สติกลับคืนมา เมื่อเห็นสายตาแปลกประหลาดของทุกคน จึงจากไปด้วยสีหน้าดำทะมึน เธอเดินไปพลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูดอะไรบางอย่าง
รอจนเธอจากไปแล้ว สายตาแปลกประหลาดของทุกคนจึงเปลี่ยนเป็นตกใจ เพียงเพราะมีคนพูดประโยคเดียวเท่านั้น ตอนนั้นมิได้ว่ากันว่าคุณชายห้าชมชอบไม้ป่าเดียวกันหรอกหรือ…
ทุกคนระลึกขึ้นมาได้ในทันใดว่าตอนนั้นเรื่องที่ซือหม่าโยวเย่ว์ชมชอบชายงามนั้นเล่าลือกันสนั่นไปทั่วทั้งอาณาจักรตงเฉิน เขาในตอนนั้นเป็นคนไร้ค่า หลงใหลไม่ลืมหูลืมตา ชื่อเสียง งที่ชมชอบไม้ป่าเดียวกันฉาวโฉ่ไปทั่ว ทว่าหลายปีมานี้ จู่ๆ เขาก็กลายเป็นผู้มีพรสวรรค์ ทั้งยังมิได้ทำเรื่องเหล่านั้นอีก ทุกคนจึงค่อยๆ ลืมเลือนเรื่องราวเหล่านั้นไป
ตอนนี้มีคนยกประเด็นขึ้นมาอย่างกะทันหัน แม้จะมิใช่คนของอาณาจักรตงเฉินก็ยังล่วงรู้เรื่องนี้ ทุกคนต่างรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาในทันใด คุณชายห้าคงจะไม่ทำอะไรพวกเขากระมัง
ทุกคนในที่นั้นต่างตัดสินใจว่าต่อจากนี้หากไม่มีเรื่องอันใด ก็จะอยู่ให้ห่างจากคุณชายห้าสักหน่อย เพื่อมิให้ไปถูกตาต้องใจเขาเข้า เจ้าดูสิว่าคุณชายอวิ๋นอี้ผู้น
