“ความคิดนี้ของท่านเจ้าหุบเขาน้อยไม่เลวเลย ถึงอย่างไรคนเหล่านั้นก็กลับมาไม่ทันอยู่แล้ว มิสู้ให้พวกเขาเข้าไปทลายรังของตระกูลจานและตำหนักผู้วิเศษเสียดีกว่า” อวิ๋นจิ่นเว่ยสองตาเปล่งประกาย
“เช่นนั้นก็ตกลงตามนี้แหละ ข้าจะส่งคนไปแจ้งคนที่กลับมาไม่ทันเหล่านั้นเดี๋ยวนี้” กัวซือหมิงพูด
“อืม พวกท่านไปเถิด ถ้าหากมีข่าวอะไรข้าค่อยแจ้งให้พวกท่านทราบแล้วกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ในระหว่างกระบวนการทั้งหมด เธอต้องทำเพียงแค่ส่งคนเข้าไปในช่วงสุดท้ายเท่านั้น เรื่องอื่นๆ ล้วนต้องให้สองตระกูลหารือกันเอง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอแล้ว
พวกเขาย่อมเข้าใจเจตนาของซือหม่าโยวเย่ว์ดี จึงออกไปเพื่อจัดการเรื่องอื่นๆ ด้วยกัน
หลายวันมานี้ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ฝึกยุทธ์เลย หากแต่อ่านหนังสือที่มารเฒ่ามอบให้เธอก่อนจากไป สิ่งเหล่านี้คือตำราล้ำค่าเกี่ยวกับการหลอมยาวิเศษระดับสูง ซึ่งเธอเสริมความรู้เหล่านี้อย่างต่อเนื่องในระยะนี้
หลายวันมานี้ เมืองที่ตระกูลอวิ๋นและตระกูลกัวอยู่มีคนระดับเทพจำนวนไม่น้อยมากันอย่างต่อเนื่อง แต่เมื่อออกจากสมาคมปรมาจารย์วิญญาณแล้วพวกเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
คนที่รับผิดชอบสังเกตการณ์สองตระกูลย่อมต้องส่งข่าวนี้กลับมา
