ยังตระกูลอยู่แล้ว หลังจากที่อวิ๋นจิ่นเว่ยและกัวซือหมิงได้ทราบข่าวแล้วก็มีความสุขไม่น้อย
โชคดีเหลือเกินที่ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ข่าวมาก่อน ไม่อย่างนั้นตอนนี้พวกเขาก็คงยังไม่รู้ความผิดปกติในเมือง และคงมิได้เตรียมการป้องกันเช่นนี้
ในวันนี้เอง ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บตำราลงไปแล้วออกจากห้องในที่สุด
เมื่อเธอออกมาก็เห็นอวิ๋นอี้รออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในลานบ้าน ครั้งเห็นเธอออกมา เขาจึงลุกขึ้นแล้วเอ่ยว่า “ท่านพ่อให้ข้ามาพาเจ้าไปข้างหน้าน่ะ”
“ได้สิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
พวกเว่ยจือฉีต่างเตรียมตัวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว คนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนตัวออกจากลานบ้าน ตรงไปยังลานหลัก
สัตว์อสูรเหนือเทพเผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะและเสือเขี้ยวดาบถูกเธอส่งตัวออกมาตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว หนึ่งตระกูลหนึ่งเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรวิเศษ หมาป่าหิมะรออยู่ที่ตระกูลอวิ๋น
ตอนที่พวกซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้ามา ก็เห็นว่าท้องฟ้าเหนือลานหลักเต็มไปด้วยผู้คน ล้อมทั้งตระกูลอวิ๋นเอาไว้ด้านในสามชั้น ด้านนอกอีกสามชั้น
อวิ๋นจิ่นเว่ยนำบรรดาผู้อาวุโสมายืนอยู่ในลานบ้าน เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เข้ามาจึงทำความเคารพเธอ
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า หลังจากนั้นจึงมองคนที่สวมอาภรณ์
