สีขาวพิสุทธิ์ตลอดร่างบนท้องฟ้าแล้วพูดว่า “นี่คือคนของตำหนักผู้วิเศษหรือ”
“ใช่แล้ว ท่านเจ้าหุบเขาน้อย คนตระกูลจานไปยังตระกูลกัว ส่วนคนของตำหนักผู้วิเศษมาหาพวกเราที่นี่” อวิ๋นจิ่นเว่ยกล่าว
“ผู้จัดการมาหรือยัง” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“เจ้าตำหนักของพวกเขามิได้มาด้วย รองเจ้าตำหนักเป็นผู้พาท่านผู้วิเศษมา” อวิ๋นจิ่นเว่ยเอ่ยตอบ “คนวัยเยาว์ตรงกลางนั่นก็คือผู้วิเศษ”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองผู้วิเศษผู้นั้นแล้วเอ่ยว่า “เพิ่งจะเลื่อนไปถึงระดับจ้าววิญญาณเท่านั้น พลังยุทธ์ต้อยต่ำถึงเพียงนี้ ก็ยังกล้ามาหาเรื่องอีก”
ผู้วิเศษผู้นั้นเห็นซือหม่าโยวเย่ว์มาแล้วอวิ๋นจิ่นเว่ยเคารพนบนอบต่อเธอเป็นอย่างยิ่ง จึงสงสัยในสถานะของเธออยู่บ้าง คิดจะวิเคราะห์ตัวตนของเธอจากบทสนทนาระหว่างคนทั้งสอง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเธอจะดูหมิ่นพลังยุทธ์ของตนตรงๆ จึงเอ่ยอย่างเดือดดาลว่า “เจ้าเป็นใครกัน ถึงได้กล้าบอกว่าพลังยุทธ์ของผู้วิเศษอย่างข้าต่ำต้อย”
ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่ชอบแหงนหน้าพูดกับใคร จึงดีดร่างทะยานขึ้นสู่กลางอากาศแล้วพูดว่า “ถ้าหากข้าเป็นเจ้า ก็คงจะซ่อนตัวอยู่ภายในตำหนักวิเศษไม่ออกมา มิฉะนั้นจะต้องตายเช่นไรก็ยังไม่รู้เลย!”
“เฮอะ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร
