่ยว่า “พวกเจ้าคิดทำลายตระกูลจาน บั่นทอนกำลังของตำหนักผู้วิเศษของข้า พวกเราย่อมไม่มีทางรับได้แน่นอน พวกเรารู้ว่าพวกเจ้าลอบเรียกตัวคนระดับเทพของพวกเจ้ากลับมา แต่พวกเขากลับมาไม่ได้แล้วล่ะ! วันนี้พวกเราจะทำลายล้างตระกูลอวิ๋นของเจ้า หลังจากนั้นจึงค่อยเก็บกวาดเศษซากของพวกเจ้า!”
“ลำพังแค่พวกเจ้าก็คิดจะล้างผลาญตระกูลอวิ๋นของข้าแล้วอย่างนั้นหรือ ช่างน่าขันนัก!” อวิ๋นจิ่นเว่ยพูดอย่างไม่หวั่นกลัวเลยแม้แต่น้อย
“เฮอะ อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้ว่าพวกเจ้าได้จัดวางคนเอาไว้ในตระกูลจานและตำหนักผู้วิเศษแล้ว” รองเจ้าตำหนักกล่าว “พวกเจ้าคิดไม่ถึงหรอกว่าพวกเราจะหนามยอกเอาหนามบ่ง ให้พวกเขาส่งข่าวผิดๆ กลับมา ตอนนี้พวกเราก็ได้จัดวางคนเอาไว้กับพวกเจ้าแล้วเช่นเดียวกัน จึงรู้ว่าคนของพวกเจ้ากลับมาไม่ทัน”
อวิ๋นจิ่นเว่ยมองรองเจ้าตำหนักที่กำลังลำพองใจด้วยสายตาว่าเจ้าช่างโง่นักพลางเอ่ยว่า “เจ้ารู้จักหนามยอกเอาหนามบ่ง แล้วพวกเราทำมิได้หรืออย่างไร พวกเราพบตัวคนของพวกเจ้าตั้งนานแล้ว ขอคืนให้พวกเจ้าเลยแล้วกัน”
เมื่อเขาพูดออกไป คนหลายคนก็ถูกโยนตัวออกมา ล้วนสิ้นลมไปแล้วทั้งหมด
รองเจ้าตำหนักก้มหน้าลงมอง คนเหล่านั้นก็คือไส้ศึกที่ตำหนักผู้วิเศษจ