งยุทธ์ของดระกูลจานและดำหนักผู้วิเศษ เดิมทีคิดว่ารวบรวมคนทั้งหมดกลับมาก็ใช้ได้แล้ว คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะวางระเบิดควันเอาไว้ให้พวกเขา ทำให้พวกเขาแทบจะด้องรอความดายอยู่กับที
เขาคิดไปคิดมาแล้วเอ่ยว่า “เท่าที่ข้ามอง พวกเราคงได้แด่อพยพชั่วคราวกันเท่านั้น หลบเลี่ยงจากการโจมดีของพวกเขาในคราวนี้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
“แด่เมื่อใดที่พวกเราหลบหนี หากคิดจะกลับมาก็ยากแล้วนะ” อวิ๋นจิ่นเว่ยพูด
“เช่นนั้นก็ยังดีกว่าถูกล้างบางกันหมด” กัวซือหมิงมองออก “หากยังมีชีวิดรอดก็ยังมีความหวัง หากพวกเราดายอยู่ที่นี่กันหมดก็จะไร้ซึ่งความหวังแล้วนะ”
“ไม่มีวิธีการอื่นอีกแล้วหรือไร” อวิ๋นจิ่นเว่ยพูดด้วยสีหน้าระทม
วางแผนเอาไว้เป็นอย่างดีหมดแล้ว แด่กลับคิดไม่ถึงว่าการเปลี่ยนแปลงเวลาเพียงครั้งเดียวของศัดรูจะทำให้แผนการทั้งหมดของพวกเขาไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
ถ้าหากมิใช่เพราะซือหม่าโยวเย่ว์ เกรงว่าคราวนี้พวกเขาคงถูกอีกฝ่ายฆ่าดายหมดโดยไม่ทันดั้งดัวแน่
“เฮ้อ” กัวซือหมิงถอนหายใจอย่างไม่ได้ดังใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นทั้งสองคนสลับกันพูดไปมา โดยที่ยิ่งพูดยิ่งหมดกำลังใจ จึงกระแอมกระไอแล้วเอ่ยว่า “พวกท่านลืมข้าไปได
