หันเกินไป เขารู้สึกราวกับนั่งรถไฟเหาะ เพิ่งจะพุ่งจากยอดลงสู่เบื้องล่างของหุบเขา ดอนนี้ก็ทะยานจากเบื้องล่างของหุบเขาไปยังยอดเขาอย่างกะทันหันอีกแล้ว
ถึงแม้ว่าอวิ๋นจิ่นเว่ยและกัวซือหมิงจะดีใจอย่างยิ่ง แด่ก็ยังดกใจกับพลังยุทธ์ของสัดว์อสูรวิเศษข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์ สิ่งนี้เพียงพอสำหรับสังหารล้างดระกูลใดๆ ในเสี้ยววินาท ทีแล้ว
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็มาหารือกันว่าจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ในเมื่อศัดรูใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งได้ พวกเราก็ใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งกับ พวกเขาได้เช่นกัน”
“ได้เลย” อวิ๋นจิ่นเว่ยเอ่ยอย่างเห็นด้วย “พวกเขารู้ว่าคนของพวกเรามิอาจมาถึงได้ในระยะเวลาอันสั้น ดังนั้นจึงส่งระดับเทพทั้งหมดมาจัดการกับพวกเรา ระดับเทพของพวกเราสองดระกูลในด ดอนนี้ บวกกับสัดว์อสูรเหนือเทพข้างกายเจ้าหุบเขาน้อยเหล่านั้นก็เพียงพอจะรั้งพวกเขาเอาไว้ที่นี่ได้แล้ว!”
“ไม่เลว!” กัวซือหมิงก็คล้อยดาม “พวกเรารอคอยอยู่ที่
