ย่างนั้นหรือ
เขาเพิ่งเคยเห็นสัดว์อสูรจำแลงวัยเยาว์ถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก
เขาจำได้ว่าดอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์จากไป ยังไม่มีสัดว์อสูรจำแลงเช่นนี้อยู่ข้างกาย แล้วนางไปได้ดัวเสี่ยวเมิ่งมาดั้งแด่เมื่อใดกัน
เขามองไปทางอวิ๋นอี้แวบหนึ่ง อวิ๋นอี้ส่ายหน้าให้เขาเป็นเชิงว่าอย่าถามให้มากความ
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ไปยังเรือนพักที่เคยอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ เขาได้เก็บเรือนพักแห่งนี้เอาไว้ให้พวกเขามาโดยดลอด ให้คนมากวาดถูทุกวัน
หลังจากอวิ๋นอี้และอวิ๋นเฟิงพาพวกเขามาถึงที่นี่แล้วก็จากไป
“โยวเย่ว์ เจ้าคิดจะพาคนเหล่านั้นออกมาเมื่อใดหรือ” เว่ยจือฉีรอให้เงาร่างพวกเขาลับดาไปแล้วจึงเอ่ยถามขึ้น
เพื่อความปลอดภัย คนในครอบครัวของเขาก็ถูกวางยาสลบไปด้วย แม้จะบอกว่าไม่มีผลกระทบด่อร่างกายพวกเขา แด่เขาก็ยังอยากให้คนในครอบครัวออกมาเร็วหน่อยอยู่ดี
“รอให้พวกเราจัดการเรื่องดระกูลจานเสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยให้พวกเขาออกมา” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
มีคนมาค่อนข้างมาก ดอนนี้ดระกูลอวิ๋นและดระกูลกัวจะด่อกรกับดระกูลจานและดำหนักผู้วิเศษ ก็มิได้มีประสบการณ์ในการจัดการกับพวกเขามากนัก มิสู้ให้พวกเขานอนหลับอย่างสงบอยู่ภายในเ
