เมื่อเป็นเช่นนี้ก็พานางเข้าไปเถิด”
โอวหยางเฟยกำลังคิดจะถามว่าต้องทำเช่นเดียวกับผู้อื่นหรือไม่ ก็ได้ยินเธอพูดว่า “ในภายหน้าท่านป้าจะต้องติดตามเจ้าไปอย่างแน่นอน ให้นางรู้เรื่องนี้ไปก็ไม่เป็นไร พวกเจ้าเข้าไปเถิ ด”
เธอพูดพลางเก็บตัวโอวหยางเฟยและซางมู่อวี่เข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ
ซางมู่อวี่ยังไม่ทันเข้าใจคำพูดของซือหม่าโยวเย่ว์ก็เห็นว่าสภาพแวดล้อมโดยรอบเปลี่ยนไป ตนเองก็มาถึงยังสถานที่อีกแห่งหนึ่งแล้ว
พวกเว่ยจือฉีมองเห็นซางมู่อวี่แล้วตกตะลึงอยู่บ้าง แต่ก็ยังเข้าไปทำความเคารพแล้วเอ่ยว่า “คารวะท่านป้า”
ซางมู่อวี่คว้ามือโอวหยางเฟยเอาไว้อย่างตกใจอยู่บ้างพลางพูดว่า “เฟยเอ๋อร์ นี่…”
“ท่านแม่ อย่ากลัวไปเลย ที่นี่คือสถานที่ของโยวเย่ว์ ข้าจะพาท่านไปชมรอบๆ เอง ระหว่างนี้จะได้เล่าเรื่องที่นี่ให้ท่านฟังไปด้วย” โอวหยางเฟยพูดพลางกุมมือมารดาตนเอาไว้
“ดี…”
ที่ด้านนอก มารเฒ่ามองซือหม่าโยวเย่ว์แล้วพูดว่า “ไปกันเถิด ถ้าหากยังไม่ไป อุโมงค์ทางเดินก็จะปิดตัวลงแล้วนะ”
“ท่านอาจารย์ เชิญ”
ทั้งสองเข้าไปภายในอุโมงค์ทางเดิน และในขณะเดียวกันก็มีคนหลายคนบินเข้ามาจากที่ไกลๆ
