เหล่านี้ไปจากที่นี่กันหมดก่อน ตระกูลพวกเขาก็จะได้ผงาดในดินแดนอี้ห หลินเสียที
“สหายน้อยโยวเย่ว์ เจ้าเห็นแก่ที่พวกเราสองตระกูลนับได้ว่าเป็นสหายกัน พวกเจ้าจะไปจากที่นี่ ก็พาพวกเราติดสอยห้อยตามไปด้วยเถิดนะ” ประมุขตระกูลหั่วพูดพลางยิ้มตาหยี
“เรื่องนี้ให้ท่านประมุขตระกูลตัดสินใจแล้วกัน ข้าไม่มีความเห็น อยากพาใครไปบ้าง ไปที่นั่นแล้วจะใช้ชีวิตกันอย่างไร ข้าล้วนไม่สนใจทั้งสิ้น” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ท่านประมุขตระกู ล ข้ายังมีธุระต้องจัดการ ขอตัวก่อนล่ะ”
พอพูดจบเธอก็ไปจากห้องโถงใหญ่
เธอเชื่อว่าจิ้งจอกเฒ่าซือหม่าไท่ย่อมไม่ตกที่นั่งลำบากอย่างแน่นอน จะให้ใครไป ไปแล้วจะต้องจ่ายในราคาเท่าใด เขาจะต้องหาผลประโยชน์ให้ตระกูลได้มากกว่าแน่นอน ไม่จำเป็นต้องให้เธอ กังวลในส่วนนี้เลย
ถึงอย่างไรเธอจะพาคนไปคนเดียว หรือจะพาคนไปกลุ่มหนึ่ง ก็ต้องพาไปอยู่ดี มิได้แตกต่างอะไรกันมากนัก
ตระกูลชวีและตระกูลเว่ยเตรียมการพร้อมแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถัง