รวมทั้งโอวหยางเฟยจึงไปยังอาณาจักรทักษิณายาตร
โอวหยางเฟยต้องไปถามความเห็นของมารดาตน ส่วนเธอต้องไปดูที่เมืองวิเศษ
เธอและเป่ยกงถังไปยังเมืองวิเศษกันสองคน เมื่อนึกถึงตอนนั้นที่พวกเขามาที่นี่ ประสบภยันตรายเหล่านั้น เธอก็ยังรู้สึกสะเทือนใจอยู่
สำหรับสิ่งมีชีวิตที่สะกดเอาไว้เบื้องล่าง เธอรู้สึกอยู่ตลอดว่าพวกเขามีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างต่อกัน ทั้งยังมีลางสังหรณ์ว่าสักวันหนึ่งเธออาจจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้งเพราะมัน ก็เป็นได้
ทั้งสองคนไปยังเมืองวิเศษ ตระกูลซือหม่าที่นี่ได้ย้ายไปแล้ว พวกเธอเดินตรงไปตามทางกลับบ้านในเมือง
ผู้ที่เปิดประตูยังคงเป็นลู่ยวน เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถัง นางก็ร้องออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ ทำให้พี่ชายทั้งสองที่อยู่ในบ้านพากันวิ่งออกมา
“มีพวกเจ้าอยู่บ้านกันแค่สามคนหรือ ลู่หมิงเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ก้าวเข้ามาในบ้านแล้วถามด้วยรอยยิ้ม
“เจ้ามองหาพี่รองหรือ เขากำลังทำงานอยู่น่ะ ข้าจะไปเรียกเขากลับมาเอง” ลู่หย่วน พูดจบแล้ววิ่งออกไป
“คุณชายซือหม่า คุณหนูเป่ยกง พวกเจ้านั่งก่อนสิ” ลู่ยวนยกน้ำชามาให้พวกเธอทั้งสอง
ซื
