ซือหม่าโยวเย่ว์จ้องมองหมัวซาแล้วเอ่ยว่า “ท่านคิดจะไปกินราชันมารผู้นั้นด้วยสินะ”
“เจ้าจะเข้าใจเช่นนี้ก็ได้” หมัวซาเลิกคิ้ว “ถึงอย่างไรเจ้าก็ต้องจัดการเรื่องนี้ ข้าก็แค่ช่วยเจ้าจัดการให้ราบคาบเท่านั้นเอง”
ซือหม่าโยวเย่ว์เบ้ปากน้อยๆ แล้วเอ่ยว่า “ท่านมิได้ทำเพื่อตัวท่านเองหรืออย่างไร”
“เช่นนั้นพวกเราไปกันเถิด” อวิ๋นอี้พูด
“รอประเดี๋ยว” ซือหม่าโยวเย่ว์โบกมือเก็บผงดำทั่วทั้งเกาะเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ
“เจ้าเอาของพวกนี้ไปทำไมกัน” อวิ๋นอี้ถาม
“ถ้าหากฝุ่นผงเหล่านี้อยู่ที่นี่แล้วปลิวลงไปในทะเลก็คงวุ่นวายแน่ นอกจากนี้เมล็ดพันธุ์ใหม่ก็จะได้งอกออกมา ที่นี่อาจกลายเป็นเกาะร้าง มิสู้เก็บมันขึ้นมาเสีย ไม่แน่ว่าอาจจะนำ เจ้าสิ่งผุกร่อนนี่มาหลอมยาพิษได้ในอนาคต” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางหยิบเอาเมล็ดพันธุ์จำนวนหนึ่งขึ้นมาแล้วหว่านออกไปอย่างสุ่มๆ
อวิ๋นอี้มองเธออย่างจนคำพูด นำสิ่งนี้มาหลอมยาพิษ ก็มีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่จะคิดออกมาได้
หลังจากเก็บเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอจึงโบกมือแล้วเอ่ยว่า “ไปกันเถิด”
คราวนี้เพลิงชาดมิได้รีบร้อนกลับไป เขาติดตามเธอจนจบกระบ
