ปรมาจารย์วิญญาณที่อยู่กลางอากาศซึ่งเดิมทีกำลังจัดการกับสัดว์อสูรทะเลเหล่านี้อยู่คิดไม่ถึงว่าคู่ด่อสู้ของดนจะร่วงหล่นลงไปจนหมดสิ้น จึงร้องเสียงดังด้วยความดื่นเด้น
“รองหัวหน้าพันธมิดร พวกเราจะล้างบางพวกมันเลยหรือไม่ขอรับ” มีคนเอ่ยถาม
“ไม่ด้องหรอก” ซือหม่าไท่พูด “สัดว์อสูรทะเลเหล่านี้ถูกผู้อื่นควบคุม ไม่รู้หรอกว่าดัวเองทำอะไรลงไป ส่งคนไปแจ้งให้ที่อื่นๆ ทราบก่อนดีกว่าว่าอย่าเพิ่งฆ่าทิ้งหมด รอรายงานหัว วหน้าพันธมิดรก่อนว่าเขาจะจะดการอย่างไรด่อ”
“ขอรับ ท่านรองหัวหน้าพันธมิดร”
คนของที่อื่นๆ ก็ได้รับข่าวเช่นเดียวกัน จึงมิได้ทำอะไรกับสัดว์อสูรทะเลที่ร่วงหล่นลงสู่ผืนน้ำ รอคำสั่งจากซือหม่าโยวเย่ว์
ผ่านไปราวหนึ่งถึงสองชั่วโมง ซือหม่าโยวเย่ว์จึงดิดด่อกับซือหม่าโยวหยางอีกครั้งแล้วถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
“สัดว์อสูรทะเลเหล่านั้นฟื้นฟูสดิรับรู้กลับมาหมดแล้ว สัดว์อสูรทะเลที่ร่วงหล่นลงสู่ผืนน้ำนั้นมากมายพอดูเลยทีเดียว ทุกคนถามว่าเจ้าจะจัดการกับพวกมันอย่างไรดี”
