ปในน้ำ
ซือหม่าโยวหลินรีบเรียกตัวสัตว์อสูรบินได้ของเขาออกมารับทุกคนเอาไว้เพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายจากการตกลงไปในน้ำ
ทุกคนปีนขึ้นบนหลังสัตว์อสูรบินได้ ร่างกายปวกเปียก หัวสมองเจ็บแปลบ
ผ่านไปครู่ใหญ่ ซือหม่าโยวเย่ว์จึงค่อยชะลอลง เมื่อเห็นทุกคนยังอยู่ในสภาพอ่อนแออย่างยิ่ง จึงหยิบยาวิเศษออกมาแบ่งให้กับทุกคน
นี่คือยาวิเศษที่เติมน้ำทิพย์วิญญาณลงไป มีฤทธิ์ในการรักษาวิญญาณที่บาดเจ็บโดยเฉพาะ
ดูเผินๆ แล้วเสียงร้องหวีดแหลมเมื่อครู่แค่ทำร้ายประสาทการได้ยินของพวกเขา แต่ความจริงแล้วกลับทิ่มแทงวิญญาณของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกยากทนรับอย่างยิ่งเช่นนี้
หลังจากกินยาวิเศษแล้ว ทุกคนจึงค่อยดีขึ้นอย่างช้าๆ ยังคงอกสั่นขวัญหายกับเหตุการณ์เมื่อครู่
“นั่นคือสิ่งใดกัน” บรรพชนน่าหลานมีอายุมากที่สุด ดังนั้นอาการบาดเจ็บจึงสาหัสมากที่สุด ถึงแม้ว่าจะกินยาวิเศษของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วก็ยังคงไม่ได้สติ
ซือหม่าโยวเย่ว์เองก็รู้สึกว่ามิอาจจัดการได้อยู่บ้าง นี่ไม่ใช่เมฆครึ้มหรอกหรือ เหตุใดจึงมีการโจมตีเช่นนี้เกิดขึ้นได้ด้วยเล่า
เธอเห็นท่าทางเข้าอกเข้าใจของอวิ๋นอี้ จึงถามว่า “อวิ๋นอี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่านั่นคืออะไร”
