กจากการปลีกวิเวกกันหมด
ซือหม่าไท่มิได้ใส่ใจกับคำพูดของหญิงชราผู้นั้น แล้วเอ่ยว่า “โรงเตี๊ยมที่พักของพวกเราอยู่ห่างไกลจากที่นี่มาก หลานชายของข้าเพิ่งจะเข้าร่วมการต่อสู้เมื่อตอนบ่ายวันนี้มา ข้าต้องใช้เวลาในการปลอบขวัญพวกเขาหน่อยจึงได้มาสาย ขออภัยด้วย”
ปากเขาพูดเช่นนี้ แต่ในคำพูดนั้นกลับมิได้มีการขอโทษอยู่เลยแม้แต่น้อย
“พูดถึงการต่อสู้ในคราวนี้ สัตว์อสูรทะเลที่โหดเหี้ยมอย่างวาฬเพชฌฆาตนี่เพิ่งเคยปรากฏขึ้นมาเป็นครั้งแรกกระมัง” มีคนเปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเป็นเรื่องการต่อสู้แทน
“ไม่เพียงแค่นี้เท่านั้น สัตว์อสูรเทพที่มาในคราวนี้ยังมากกว่าเมื่อก่อนด้วย ถ้าหากมิใช่เพราะมีสหายน้อยตระกูลซือหม่าและสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของพวกเขา เกรงว่าวันนี้พวกเราทั้งเมืองคงตกอยู่ในอันตรายกันหมดแล้ว”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ทุกคนจึงนึกขึ้นมาได้ว่าคนรุ่นเยาว์กลุ่มนี้และสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของพวกเขาล้วนเป็นระดับจ้าววิญญาณกันทั้งสิ้น!
ยิ่งคิดถึงว่าวันนี้พวกเขาลงแรงไปเพื่อการต่อสู้ในคราวนี้ ทุกคนก็ไม่สนใจเรื่องที่พวกเขามาสายอีกต่อไป
ประมุขตระกูลน่าหลานนั่งลงข้างกายหญิงชราผู้นั้นแล้วเอ่ยว่า “ทุกท่านคงเห็นแล้วว่าเหตุการณ์ในวันนี้ที่จ