เมฆครึ้มกลุ่มนั้นทำให้เธอรู้สึกแปลกประหลาดนัก!
บนพื้นทะเล ลมพายุฝนฟ้าคะนองย่อมเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อยู่แล้ว เมฆครึ้มพรรค์นี้ก็พบเห็นได้บ่อยเป็นที่สุด แต่ตอนที่เธอมองเมฆครึ้มนั้นกลับรู้สึกราวกับว่ามันมีชีวิตแล้วตามสัตว์อสูรทะเลเหล่านี้เข้ามาโดยเฉพาะ
“เมฆกลุ่มนั้นแปลกพิกลนัก” เธอกล่าว
คนอื่นๆ ก็มองไปยังเมฆกลุ่มนั้นเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่พบว่ามีอะไรผิดปกติ
“มาแล้ว”
พวกเขายังไม่ทันได้มองเมฆครึ้มนั้นต่อ เหล่าวาฬเพชฌฆาตก็เข้ามาใกล้พวกเขาแล้ว ทุกคนจึงขจัดความคิดทิ้งไป แล้วสู้ไปพร้อมกับคนที่มาจากในเมือง
“ข้า… ข้ามิได้มองผิดไปใช่หรือไม่ พวกเขาเป็นจ้าววิญญาณอย่างนั้นหรือ”
“โอ้… ใช่จริงๆ ด้วย!”
“เป็นจ้าววิญญาณทั้งหมดเลย!”
“พวกเขาเพิ่งจะอายุเท่าไหร่กันเอง!”
“สวรรค์เอ๋ย ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”
“ทุกคนให้ความสนใจกับการต่อสู้ของตัวเองด้วย ระวังถูกวาฬเพชฌฆาตกินเสียล่ะ!”
มีคนเอ่ยเตือน คนเหล่านั้นจึงได้สติกลับมาต่อสู้กับคู่ต่อสู้ของตัวเอง แต่สายตาของพวกเขาต่างเหลือบมองไปทางพวกซือหม่าโยวเย่ว์อยู่เป็นระยะๆ
ถึงแม้ว่าพวกซือหม่าโยวเย่ว์ต่างก็เป็นระดับจ้าววิญญาณกันหมด แต่อีกฝ่ายก็มีระดับสัตว์อสูรเทพขั้นห้าขึ้นไปอยู่
