พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็พบสิ่งผิดปกติในทะเลเช่นกัน จึงพยักหน้าแล้วพูดว่า “สัตว์อสูรทะเลเหล่านี้มีปัญหาจริงๆ ด้วย แววตาของพวกมันดูล่องลอยเหลือเกิน”
“หรือว่าพวกมันถูกควบคุมเหมือนสัตว์อสูรวิเศษที่เทือกเขาหมื่นอสูร” เจ้าอ้วนชวีคาดเดา
“มีความเป็นไปได้นะ” เว่ยจือฉีพยักหน้า
“หรือจะเป็นเจ้าสิ่งมีชีวิตที่เกาะลืมกังวลที่โยวเย่ว์พูดถึงเมื่อคราวก่อนนั่นเล่า” โอวหยางเฟยขมวดคิ้ว
“ถ้าหากใช่จริงๆ ก็คงวุ่นวายเสียแล้วล่ะ” เป่ยกงถังพูด
“ใช่” ซือหม่าโยวเย่ว์รำพึง ถ้าหากเป็นเจ้านั่น เรื่องราวก็คงวุ่นวายจริงๆ แล้ว
ตอนนั้นเจ้าไก่ฟ้าก็บอกแล้วว่าถึงแม้สิ่งมีชีวิตตนนี้จะสู้เจ้าสิ่งมีชีวิตที่เทือกเขาหมื่นอสูรตนนั้นมิได้ แต่ถ้าหากมิใช่เพราะถูกสะกดเอาไว้ คราวนั้นเขาก็คงมิอาจเทียบเคียงกับมั นได้เลย
เธอนึกถึงประกายสีดำที่กลืนกินสิ่งมีชีวิตบนเกาะที่เธอเห็นตอนอยู่ที่พื้นสมุทรในยามนั้นขึ้นมา ความหวาดผวายังวนเวียนในใจอยู่จนถึงตอนนี้
ซือหม่าโยวหลินย่อมต้องนึกถึงประสบการณ์ในคราวนั้นเช่นเดียวกัน ในใจจึงเป็นกังวลไม่น้อยเช่นกัน
ขณะนี้เอง คนกลุ่มหนึ่งก็บินผ่านมาบนท้องฟ้าเ
