ความตาย
ในเวลานี้เองป้ายศิลาผุกร่อนแผ่นยักษ์ก็แตกละเอียด เยี่ยสวินตี๋เก็บมือ มองไปยังผู้เฒ่าชุดดำที่สั่นสะท้านไปทั้งตัวแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “จงจำไว้ มีคนผู้เดียวในทะเลสวรรค์ที่สามารถเรียกได้ว่าทรงอำนาจ นั่นก็คือข้าเอง”
พูดจบเขาก็หันหลังจากไป
เมื่อเห็นว่าเขาจากไปแล้ว เหล่าเทวชนก็ทยอยกันเข้ามาประคองผู้เฒ่าชุดดำ ผู้เฒ่าชุดดำพยายามสงบอารมณ์ พึมพำว่า “เขาแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว…”
ในระยะเวลาหลายเดือนจากนั้น ชื่อเสียงของเยี่ยสวินตี๋ก็สั่นสะเทือนทะเลสวรรค์อีกครั้ง คนจำนวนมากในทะเลสวรรค์ล้วนคิดว่าเยี่ยสวินตี๋ตายในเงื้อมมือของมรรคาจารย์แห่งต้าจิ่งไปแล้ว คิดไม่ถึงว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่
ณ โรงเตี๊ยมสงบจิต
จางอิงนำจงเทียนอูเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยม เสี่ยวเอ้อร์รีบเข้ามาต้อนรับพวกเขาทันที คนทั้งสองหาโต๊ะตัวหนึ่งแล้วนั่งลงก่อนเริ่มสนทนากันเรื่องเยี่ยสวินตี๋
จางอิงเอ่ยทอดถอนใจว่า “ดูท่าเยี่ยสวินตี๋จะได้ร่ำเรียนยอดเคล็ดวิชาจากมรรคาจารย์มาไม่น้อย พละกำลังเหนือชั้นเหลือเกิน ว่ากันว่าไม่มีใครสามารถรับมือเขาได้เกินร้อยกระบวนท่า”
จงเทียนอูยกถ้วยชาขึ้นมา “มรรคาจารย์มีอภินิหารมากมายหลากหลายจริงๆ ผู้คนที่อยู่ใต้การดูแลของมรรคาจารย์มีแต่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ”
ผิงอัน เจียงเจี่ยน เทพกระบี่ เยี่ยสวินตี๋…
จางอิงนึกถึงหยางโจวขึ้นมาอีก เขามีลางสังหรณ์บางอย่างว่าหลายสิบปีหลังจากนี้ เจ้าหนุ่มหยางโจวนั้นจะต้องเลื่อง
