วาจานี้ของเธอไม่เพียงแต่จะทำให้อีกฝ่ายตะลึงงันไปเท่านั้น แม้กระทั่งคนทางฝ่ายของตัวเองก็ยังทึ่มทื่อไปด้วยเช่นกัน
ไม่ใช่พวกเขา หรือว่ายังมีผู้อื่นอยู่อีกเล่า แต่ตลอดมาพวกเขาก็ไม่เคยเห็นว่าจะมีผู้อื่นมาเลย!
“ฮ่าๆๆ…” ประมุขถ้ำน้อยแห่งถ้ำเมฆขาวเงยหน้าหัวเราะเสียงดังลั่น คล้ายกับไม่เคยเห็นคนที่โง่เง่าถึงเพียงนี้มาก่อน “ได้ยินว่าเจ้าคือเจ้าหุบเขาน้อยแห่งหุบเขามารเทพ ก่อนหน้านี้ยัง งคิดอยู่ว่าเจ้าหุบเขาน้อยจะเป็นคนที่พอๆ กันกับอิงไป่ชวนหรือไม่ คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคนโง่เง่าผู้หนึ่ง! คนของพวกเจ้าไม่ลงมือ แล้วจะเสกคนออกจากอากาศมาต่อสู้กับพวกเราอย่างน นั้นหรือไร”
“ฮ่าๆๆ…”
ผู้คนเบื้องหลังเขาต่างพากันหัวเราะ คล้ายกับว่าเธอเป็นคนโง่เง่าจริงๆ อย่างไรอย่างนั้น
“เจ้าต่างหากเล่าที่เป็นคนโง่เง่า!” ซือหม่าโยวเย่ว์กลอกตาใส่เขา “ไม่เห็นราชาสัตว์อสูรสองตนข้างกายข้าหรืออย่างไร”
“เฮอะ ต่อให้พวกเจ้ามีราชาสัตว์อสูรแล้วอย่างไร อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้ อาณาเขตของพวกมันอยู่ไกลจากที่นี่มากมายนัก เกรงว่าแม้แต่เสียงร้องเรียกก็
