สนใจความตกตะลึงของทั้งสองฝ่ายแล้วเอ่ยว่า “นี่คือเรื่องแรกที่ข้าอยากขอให้พวกเจ้าช่วย พวกเจ้ามิได้บอกว่าไม่ได้ต่อสู้กันมาตั้งนานแล้วหรอกหรือ เผชิญ ญหน้ากับคนเหล่านั้น อย่าให้เหลือเลยแม้แต่คนเดียวจะดีที่สุด”
“บรู๊ววว…”
“โฮกกก…”
หรงและกงเหยียนคำรามยาวเหยียดเสียงหนึ่ง ก่อนจะพาสมาชิกเผ่าพันธุ์ตนเองโจมตีเข้าใส่อีกฝ่าย
เมื่อตำหนักผู้วิเศษและถ้ำเมฆขาวรวมทั้งคนที่รวบรวมมาเหล่านั้นได้เห็นสัตว์อสูรเทพปรากฏตัวขึ้นมามากมายถึงเพียงนั้นแล้วก็พากันตะลึงงันไป ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ราชาสัตว์อสูรทั งสองก็พาฝูงของตนโจมตีเข้าใส่เสียแล้ว คนจำนวนไม่น้อยถูกฉีกทึ้งกลายเป็นสองท่อนแล้วร่วงหล่นลงสู่พื้นในทันใด
มีบางคนที่ได้สติกลับคืนมา แต่เหล่าสัตว์อสูรวิเศษได้เหาะมาถึงตรงหน้าพวกเขาแล้ว กายเนื้อของพวกเขาสู้กรงเล็บของสัตว์อสูรวิเศษไม่ได้ คนไม่น้อยจึงได้รับบาดเจ็บแล้วร่วงหล่นลง สู่พื้น
เผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะเหาะทะยานได้ไม่เก่งเท่าเสือเขี้ยวดาบ ดังนั้นเผ่าพันธุ์ห
