ในขณะที่คนที่ซือหม่าโยวเย่ว์พามาสู้กลับไปทั่วทุกหนแห่งอยู่นั้นเอง พวกซือหม่าโยวหลินก็เสร็จสิ้นการปลีกวิเวกในคราวนี้แล้วเช่นเดียวกัน
ซือหม่าโยวหลินออกจากการปลีกวิเวกเป็นคนแรก เขาเลื่อนระดับขึ้นอย่างต่อเนื่องถึงสามขั้นในระยะเวลาเก้าเดือนกว่า สำเร็จเป็นราชันวิญญาณขั้นสี่
ซือหม่าโยวหลานก็เลื่อนระดับขึ้นไม่น้อยเช่นกัน ห่างจากขั้นสี่อีกเพียงแค่ขอบกั้นเดียวเท่านั้น
ซือหม่าโยวหยางเพิ่งสำเร็จเป็นราชันวิญญาณขั้นสาม
คนอื่นๆ ของตระกูลซือหม่าก็เข้าสู่ระดับราชันวิญญาณตามกันมาติดๆ
หลังจากที่หยาดปราณวิญญาณภายในถ้ำถูกดูดซับจนหมดแล้ว พวกเขาจึงทยอยลืมตากันขึ้นมา
“คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะดูดซับหยาดปราณวิญญาณของที่นี่กันจนหมดเกลี้ยงเสียแล้ว” ซือหม่าโยวฉิงอุทาน
“ใช่แล้ว พลังยุทธ์ของทุกคนก้าวหน้าขึ้นไม่น้อยเลย” ซือหม่าโยวหยางพูดด้วยรอยยิ้ม
“พวกเราล้วนเลื่อนไปถึงระดับราชันวิญญาณกันหมดแล้ว” พวกซือหม่าโยวหมิงก็ดีใจมากเช่นกัน คราวนี้ถือว่าเป็นรางวัลอันยิ่งใหญ่ของพวกเขาเลยทีเดียว
เมื่อถามสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาที่เฝ้าอารักขาอยู่ พวกเขาจึงได้รู้ว่าพวกตนปลีกวิเวกกันไปนานเกือบสิบเดือนได้แล้ว
“สิบเดือน” ซือหม่าโยว
