หลินขมวดคิ้วเล็กน้อย “คิดไม่ถึงว่าคราวนี้พวกเราจะใช้เวลาปลีกวิเวกกันยาวนานเช่นนี้ ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงแค่สองเดือนก็ต้องจากไปแล้ว พวกเราจำเป็นต้องไปตามหาพวกโยวเย่ว์ได้แล้ว”
“เฮ้… ตรงนั้นมีโครงกระดูกอยู่กองหนึ่งน่ะ” ซือหม่าโยวฉีร้องขึ้น
ทุกคนมองตามสายตาของเขาไป ในส่วนลึกที่สุดของถ้ำภูเขา โครงกระดูกร่างหนึ่งเอนอยู่ภายในหยาดปราณวิญญาณที่เหลืออยู่เล็กน้อย เพราะพวกเขาดูดซับปราณวิญญาณไปมากพอสมควรแล้ว โครงกระดูกนี้จึงปรากฏออกมาให้เห็น
“คนผู้นี้ก็คือผู้ที่ติดตั้งค่ายกลในตอนนั้นกระมัง” พวกเขาเดินเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“คนผู้นี้จะต้องไปจากโลกย่อส่วนไม่ทันก่อนที่มันจะปิดตัวลงด้วยเหตุผลบางอย่างแน่นอน ก็เลยแก่ตายอยู่ที่นี่ในที่สุด” ซือหม่าโยวฉิงคาดเดา
“น่าจะไม่ใช่หรอก” ซือหม่าโยวหรานพูด “ถ้าหากแก่ตาย ก็คงไม่อาจติดตั้งค่ายกลที่ซับซ้อนถึงเพียงนี้ในละแวกใกล้ๆ ได้หรอก”
“ดูเหมือนปราณวิญญาณเหล่านั้นจะมาทางนี้หมดเลยนะ” ซือหม่าโยวหยางพูด
แต่ละคนรับสัมผัสกันครู่หนึ่งแล้วพบว่าเป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ ปราณวิญญาณที่นี่ต่างวิ่งมาทางนี้ทั้งสิ้น
“ที่นี่มีสิ่งใดที่ดูดซับปราณวิญญาณเหล่านี้เข้ามากันนะ” ซือ
