หม่าโยวฉิงอยากรู้อยากเห็นไม่น้อย “คงมิใช่ว่าโครงกระดูกนี้ดูดซับปราณวิญญาณเหล่านี้ได้หรอกกระมัง”
“ฟุ้งซ่านน่า! จะเป็นไปได้อย่างไรกัน!” ซือหม่าโยวหยางเขกศีรษะนาง
“ดูเหมือนว่าคราวนี้พวกเราจะพบสมบัติล้ำค่าเข้าเสียแล้วสิ” ซือหม่าโยวหลินพูดพลางเดินเข้าไปหาโครงกระดูก ก่อนจะเลิกชิ้นส่วนเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ไข่มุกขนาดเท่ากำปั้นเม็ดหนึ่งก็ปรากฏสู่สายตาของทุกคน
“นี่คือสิ่งใดกัน” ซือหม่าโยวหมิงถามแทนเสียงในใจของทุกคน
“ไม่รู้สิ แต่หยาดปราณวิญญาณของที่นี่ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับสิ่งนี้ทั้งสิ้น” ซือหม่าโยวหลินพูด
“ดูเหมือนว่าไข่มุกนี้จะมีประโยชน์ในการดึงดูดปราณวิญญาณเข้ามา ถ้าหากใช้ไข่มุกนี้ในการบำเพ็ญไปตลอด การบำเพ็ญจะต้องลงแรงน้อยแล้วได้ผลดีมากอย่างแน่นอน” ซือหม่าโยวหรานพูด
“หึๆ รอให้พวกเรากลับไปก่อน แล้วจะให้คนในตระกูลใช้ในการบำเพ็ญ พลังยุทธ์ของตระกูลเราจะต้องแข็งแกร่งกว่าตระกูลอื่นๆ มากยิ่งขึ้นไปอีกแน่นอน” ซือหม่าโยวหยางพูด
“ตอนนี้เก็บขึ้นมาไว้ก่อนเถิด พอออกไปแล้วค่อยมอบให้ท่านประมุขตระกูล” ซือหม่าโยวหลินพูด “ตอนนี้พวกเราไปหาพวกโยวเย่ว์กันดีกว่า”
“ได้สิ”
“โยวหลิน เจ้ารีบดูเร็ว
