ค่ายกลแห่งนี้ เขาเก็บหินยืมวิญญาณเหล่านั้นขึ้นมา หลังจากที่เขาถอนค่ายกลทั้งหมดแล้วทุกคนจึงรู้สึกว่าไอหมอกที่ปกคลุมยอดเขาแห่งนี้อยู่เลือนหายไปหมดสิ้น
พวกเขายืนอยู่ที่เบื้องหน้าภูเขา ซือหม่าโยวหลินค้อมกายคารวะอีกครั้ง หลังจากนั้นจึงรวบรวมปราณวิญญาณซัดเข้าใส่ยอดเขา ก่อนจะโจมตีอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง จนยอดเขาทั้งหมดพังทลายแล้วกองกันเป็นพะเนินราวกับสุสานขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
“ไปกันเถิด”
เขาเรียกสัตว์อสูรบินได้ของตนออกมา ก่อนจะพาคนอื่นๆ บินตรงไปยังทิศทางที่ซือหม่าโยวเย่ว์อยู่
ห่างออกไปสิบล้านลี้ ซือหม่าโยวเย่ว์กำลังนำคนของหุบเขามารเทพต่อสู้กับคนกลุ่มหนึ่งอยู่ คนเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ผู้ติดตามของถ้ำเมฆขาวและตำหนักผู้วิเศษเท่านั้นแต่มีจำนวนไม่น้อยเลย
ผลการต่อสู้มิได้นอกเหนือความคาดหมายเลย แต่พวกซือหม่าโยวเย่ว์กลับได้รับข่าวที่ชวนให้ตกใจอย่างยิ่งจากปากของคนเหล่านั้น
…ตำหนักผู้วิเศษและถ้ำเมฆขาวรู้แล้วว่าคนของหุบเขามารเทพเริ่มต้นโจมตีกลับ เอาชนะคนได้จำนวนหนึ่งแล้วยังมีพลังยุทธ์ไม่ต่ำต้อย จึงรวบรวมคนกว่าหมื่นคนเป็นอย่างน้อย เตรียมจะจัดการกับพวกเขา
หลังจากได้ฟัง ซือหม่าโยวเย่ว์ก็เบ้ปากแล้วรำพึงว่า
