ู่ที่ทะเลสวรรค์ แต่อยู่ใกล้กับทะเลสวรรค์ ฝั่งพวกเจ้าน่าจะค้นหานามของทะเลสวรรค์ได้สะดวกกว่า พวกเจ้าเพียงล่องทะเลออกมาทางเหนือ เดินหน้ามาตลอดทางก็พอ หากทิศทางเบี่ยงเบนเมื่อใด ข้าจะเตือนเจ้า”
“อืม รอข้ากลับถึงบ้าน ข้าจะไปปรึกษาท่านปู่ เรื่องนี้ข้าตัดสินใจเองไม่ได้” ทั้งสองคนสนทนากันอีกครู่หนึ่ง หนนี้พวกเขาไม่ประลองฝีมือกันแล้ว มู่หลิงลั่วไม่มีกะจิตกะใจจะประลองอีกต่อไป
เจียงฉางเซิงลืมตาขึ้นมา ตอนนี้ยังกลางดึกอยู่ ในลานเรือนมีเพียงเปลวเพลิงใต้เตาหลอมโอสถที่ยังส่องสว่างพื้นที่รอบด้าน เยี่ยสวินตี๋กับเทพกระบี่นั่งสมาธิอยู่บนหลังคา ไปฉีหมอบอยู่ข้างกายเขา หวงเทียนกับเฮยเทียนกำลังนอนหลับอยู่ข้างเตาหลอมโอสถ ภาพเช่นนี้งดงามยิ่งนัก เขาได้ยินเสียงบรรยากาศอันรุ่งเรืองจากในเมืองหลวง หัวใจของเขาเกิดความกังวลเบาบาง เมื่อเผ่าปีศาจบุกมาถึง หากเขาปกป้องต้าจิ่งไม่ไหว เขาคงพาคนหนีไปด้วยได้เพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
ทว่าความกังวลเบาบางสายนั้นมลายหายไปอย่างรวดเร็ว แทนที่จะกลัวฟ้าถล่ม มิสู้พากเพียรฝึกบำเพ็ญดีกว่าหรือ
ณ ชายแดนทางใต้ของต้าฉี ทั่วทั้งภูเขาและพงพนาล้วนมีแต่ซากศพของทหารกับสัตว์ปีศาจ แม่ทัพผู้สวมชุดเกราะคนหนึ่งควบอาชาร่างกำยำที่อาบโลหิตไปทั้งตัวบุกตะลุยไปบนสนามรบ ด้านหลังมีทหารมากองหนึ่งติดตาม บนร่างแต่ละคนล้วนบาดเจ็บ ระหว่างที่แม่ทัพบุกตะลุยไปข้างหน้าก็มีทหารที่บาดเจ็บเร่งมารวมตัวกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ
