น่”
กงเหยียนตามออกมา ผู้อาวุโสเผ่าทั้งหลายยังคงรอมันอยู่ด้านนอก เมื่อเห็นมันออกมาแล้ว พวกมันจึงจับกลุ่มกันจาก กไป
“องค์ราชา พวกคุณชายนั่นว่าอย่างไรหรือ”
“พวกท่านวางใจเถิด เขาเห็นสระฝึกยุทธ์แล้วพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง บอกว่าถ้าหากพวกเราไม่รบกวนพวกเขา ตอนออกไปก็ จะพาพวกเราออกไปด้วย” กงเหยียนพูดแล้วเดินจากไป เดินไปไม่กี่ก้าวก็หยุดลง ก่อนจะมองไปเบื้องหน้าพลางเอ่ยว่า “พวกท่านทั้งหลายเป็นผู้อาวุโสเผ่า ปกติที่เคารพพวกท่านก็เพราะพวกท่านมีอาวุโสค่อนข้างสูง แต่พวกท่านอย่าลืม มว่าข้าต่างหากที่เป็นราชาสัตว์อสูรของที่นี่”
พอพูดจบมันก็จากไปโดยไม่หันมามองอีก
ผู้อาวุโสเผ่าทั้งหลายมองหน้ากันไปมาแล้วต่างก็เห็นความขมขื่นในแววตาของกันและกัน ดูเหมือนว่าเรื่องในคราวนี้จะท ทำให้มันโมโหเป็นอย่างยิ่งเลยทีเดียว!
