ในขณะที่สมาชิกเผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะกำลังหารือกันว่าจะเชื่อเธอดีหรือไม่ จะไปจากที่นี่หรือไม่อยู่นั้นเอง พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็เดินทางออกไปพร้อมกับสัตว์อสูรเทพขั้นหกตนนั้น
หลังจากเดินทางไปได้ครึ่งวัน สัตว์อสูรเทพตนนั้นก็หยุดลงแล้วพูดกับพวกเขาว่า “ข้ามาส่งพวกท่านได้เพียงแค่นี้ ต่อจากนี้ไปก็คืออาณาเขตของเสือเขี้ยวดาบแล้ว”
“อาณาเขตของพวกเจ้ากับอาณาเขตของเสือเขี้ยวดาบอยู่ใกล้กันถึงเพียงนี้เชียวหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ยอย่างประหลาดใจ
“ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าฝ่ายหนึ่งจะเป็นน้ำแข็ง อีกฝ่ายเป็นไฟ แต่ก็มิได้อยู่ไกลจากกันมากนัก พวกเราก็ไม่รู้เช่นกันว่าเพราะเหตุใดแม้สองดินแดนจะเชื่อมติดกันแต่กลับไม่ส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศของอีกฝ่ายเลย” สัตว์อสูรเทพตนนั้นพูด “พวกท่านแค่เดินตรงต่อไปตามทิศทางนี้ก็พอแล้ว”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ได้ ขอบใจเจ้ามาก เจ้ากลับไปเถิด”
“เป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว” สัตว์อสูรเทพตนนั้นพูดจบแล้วหมุนกายจากไปด้วยความเร็วมากกว่าตอนขามาเสียอีก
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ขี่หลังเจ้าวิหคน้อยมุ่งตรงไปข้างหน้า ยังเดินไปได้ไม่ไกลเท่าไรก็รู้สึกได้ถึงไอร้อนผ่าวพุ่งปะทะใบหน้า
“สถานที่แห่งนี้ช่
