ะ” ราชาหมาป่าหิมะกล่าว
“แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้ว”
ราชาหมาป่าหิมะเรียกสัตว์อสูรเทพขั้นหกตนหนึ่งออกมา ให้มันพาพวกซือหม่าโยวเย่ว์ไป หลังจากนั้นจึงให้หมาป่าหิมะอีกตัวหนึ่งออกมาพาเว่ยจือฉีและเสี่ยวถูไปยังถ้ำ
เมื่อพวกเขาจากไปกันหมดแล้ว เซียวจึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง
“หรง พวกเขาจะช่วยให้พวกเราไปจากที่นี่ได้จริงๆ หรือ”
หรง ก็คือราชาหมาป่าหิมะในปัจจุบันนั่นเอง
ถึงแม้ว่าพวกมันจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ แต่ก็รู้เรื่องราวของโลกภายนอก นั่นคือเรื่องราวที่เล่าสืบต่อกันมาตั้งแต่รุ่นก่อนๆ
พอพวกมันรู้ว่าข้างนอกมีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่ หรือแม้กระทั่งระดับขั้นที่สูงกว่าสัตว์อสูรเหนือเทพเสียอีก ในขณะที่พวกมันกลับค้างอยู่ที่ระดับสัตว์อสูรเทพขั้นสุดยอดกันมาตลอดรุ่นแล้วรุ่นเล่า พวกมันจึงเริ่มหาหนทางออกไปข้างนอก
ไม่รู้ว่าผ่านการค้นหามากี่รุ่นหรือกี่สิบรุ่น พวกมันจึงพบว่านอกจากการทำพันธสัญญากับมนุษย์แล้ว พวกมันก็ไม่มีหนทางอื่นในการออกไปจากที่นี่อีกแล้ว ซึ่งสายพันธุ์อันหยิ่งทระนงอย่างพวกมันไม่ปรารถนาจะเลือกเส้นทางนี้ ดังนั้นพวกมันจึงได้แต่อยู่ที่นี่กันต่อไป
แต่การหาวิธีออกไปก็ไม่เคยหยุดยั้งลงเลย พวกมันกระตือรือร้นที่จะ
