หมัวซาเห็นท่าทางยิ้มละไมแต่กลับแฝงไว้ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ของซือหม่าโยวเย่ว์แล้ว ความไม่สบายใจเล็กน้อยเมื่อครู่ก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง
“เจ้าต้องการสิ่งตอบแทนใดเล่า” เขามองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“อะไรก็ได้ทั้งนั้น ขอเพียงแค่เป็นของดีก็พอแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แต่จะให้ดีที่สุดขอเป็นทักษะวิญญาณขั้นสูงอะไรสักอย่าง หรือสิ่งล้ำค่าที่ยากจะพบในรอบหมื่นปีสักชิ้นก็ได้ นี่ ทำอะไรของท่านน่ะ”
เธอยังพูดไม่ทันจบ หมัวซาก็มาถึงตรงหน้าเธอในทันใด นอกจากนี้ร่างกายท่อนบนและมือต่างก็รวมตัวกันเป็นร่างกายจริงแล้วด้วย
เขายึดศีรษะของเธอเอาไว้ ก่อนจะแนบหน้าผากของคนทั้งสองเข้าด้วยกัน พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงเสน่ห์ว่า “เจ้ามิได้บอกว่าอยากได้สิ่งตอบแทนหรอกหรือ ข้าก็กำลังจะมอบสิ่งตอบแทนให้เจ้าอยู่นี่อย่างไรเล่า”
“มีสิ่งตอบแทนที่ต้องให้อย่างที่ท่านทำอยู่นี่ด้วยหรือ ปล่อยข้านะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ดิ้นรนอยู่สองสามครั้งแล้วพบว่าตนไม่มีทางดิ้นหลุดจากเขาได้เลย
“ปล่อยเจ้าแล้วจะให้สิ่งตอบแทนเจ้าได้อย่างไรเล่า” หมัวซาเพิ่มแรงที่มือ ไม่ปล่อยให้ซือหม่าโยวเย่ว์ดิ้นหลุดไปได้ หลังจากนั้นจึงประกบริมฝีปากลงบนริมฝีปากเธอในขณะที่เธอมีสีหน้
