เจ้าอ้วนชวีบื้อใบ้ไป เจ้ากัวเลี่ยงผู้นี้จะต้องตื่นเต้นถึงเพียงนี้เลยหรือไร!
ยังเป็นเว่ยจือฉีที่อยู่ข้างๆ เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ความหมายของเจ้าอ้วนคือ เขายกของเหล่านี้ให้เจ้าทั้งหมดเลย เจ้าไม่ต้องเสียเงินซื้อหรอก”
“จริง… จริงหรือ” เมื่อลาภลอยมาอย่างกะทันหันเกินไป กัวเลี่ยงก็ไม่กล้าเชื่อหูอยู่ชั่วขณะ
เจ้าอ้วนชวีพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “เดิมทีของเหล่านี้ก็หลอมขึ้นมาไม่ดีเท่าไหร่นัก ในเมื่อเจ้าอยากได้ ก็มอบให้เจ้าเลยแล้วกัน ถึงอย่างไรหากเอาออกไปก็คงไม่มีใครซื้ออยู่ดีนั่นแหละ”
“ขอบใจมากนะเจ้าอ้วน” กัวเลี่ยงตื่นเต้นดีใจจนแทบจะเข้าไปสวมกอดเจ้าอ้วนชวีอยู่แล้ว
กัวเพ่ยเพ่ยเห็นท่าทางเช่นนี้ของน้องชายตนจึงส่ายหน้าอย่างจนใจ นางเห็นซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถังวุ่นวายกันอยู่ข้างๆ จึงเดินเข้าไปถามว่า “พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่หรือ”
“ต้มโจ๊กน่ะ ช่วยบำรุงผิวพรรณ เหมาะสำหรับให้สตรีบำรุงร่างกาย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างลื่นไหล “อีกประเดี๋ยวเจ้าก็มาลองกินดูสักชามสิ”
กัวเพ่ยเพ่ยเห็นซือหม่าโยวเย่ว์พูดเช่นนี้จึงเอ่ยว่า “ชายชาตรีอย่างเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าสตรีต้องการบำรุงสิ่งใด”
เดิมทีซือหม่าโยวเย่ว์คิดจะบำรุงตัวเองและเป่ยกงถัง ด
