ะหลาดใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “ดินแดนของพวกเราสามารถเลื่อนไปได้ถึงระดับจ้าววิญญาณขั้นสุดยอดเท่านั้นเอง หลังจากนั้นจะมิอาจเลื่อนระดับได้อีกแล้ว สัตว์อสูรเหนือเทพเพียงหนึ่งเดียวที่ปรากฏขึ้นมาก็ไม่รู้ว่าเขาใช้วิธีการใดในการเลื่อนระดับ”
“ข้าเคยได้ยินมาว่าดินแดนอี้หลินถูกเรียกว่าแดนพันธนาการ ที่นั่นมีกฎเกณฑ์ควบคุมอย่างเข้มงวดยิ่งนัก บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้จึงทำให้พวกเจ้ามิอาจเลื่อนไปถึงระดับเทพก็เป็นได้นะ” กัวเพ่ยเพ่ยพูด
“แม่นางกัว พวกเจ้าบอกว่าเบื้องบนโหดร้ายยิ่งนัก ที่แท้แล้วมันโหดร้ายสักแค่ไหนกันหรือ” เจ้าอ้วนชวีถาม
“เคยได้ยินท่านปู่น้อยผู้หนึ่งบอกว่าจำนวนคนที่ตายไปในแต่ละวันของโลกเบื้องบนนั้นไม่หลายหมื่นก็หลายแสนคนเลยทีเดียวล่ะ” กัวเพ่ยเพ่ยพูด “ฟังเหมือนไม่มากนะ แต่เมื่อคิดดูว่ามีคนมากมายถึงเพียงนั้นตายไปทุกวันๆ แล้ว นานๆ เข้าจะมีคนตายมากมายสักเพียงใดกัน”
เจ้าอ้วนชวีกลืนน้ำลายแล้วเอ่ยว่า “มีคนต้องตายมากมายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ แล้วคนไม่ตายเกลี้ยงเลยหรือไร”
หากเป็นที่ดินแดนอี้หลิน เกรงว่าเพียงไม่กี่ปี คนทั้งดินแดนจะไม่ตายกันจนหมดเกลี้ยงเลยหรือ!
“พรืด…” เมื่อได้ยินคำพูดของเขา
