กร่งเช่นนี้ พวกเขาจึงรีบเรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาออกมา
“สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาหรือ พวกเราก็มีเช่นกัน!” พวกซือหม่าโยวเล่อเรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของตนออกมา การที่มีสัตว์อสูรเทพครบทุกคนนั้นทำให้พวกเขาตกตะลึงอย่างรุนแรง โดยเฉพาะการที่เป็นสัตว์ระดับจ้าววิญญาณขั้นห้าเป็นอย่างต่ำนั้น คือพลังยุทธ์ที่เทียบเคียงได้กับระดับจ้าววิญญาณเลยทีเดียว พวกเขาใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์อสูรเทพเหล่านี้เสียที่ไหนกัน!
เมื่อคนเหล่านั้นได้เห็นกองทัพสัตว์อสูรเทพ ก็เข้าใจว่าพวกตนแกว่งเท้าหาเสี้ยนเสียแล้ว คนเหล่านี้ถึงแม้จะมีจำนวนน้อย แต่พลังยุทธ์กลับมิได้อ่อนแอเลย ในตอนแรกพวกเขาคิดจะปล้นชิง แต่กลับถูกพวกซือหม่าโยวเย่ว์โต้กลับ
สิบกว่านาทีต่อมา นอกจากหญิงสาวสามคนที่สภาพพอดูได้หน่อยแล้ว ชายหนุ่มอีกเจ็ดคนล้วนถูกทุบตีเสียจนบวมปูดเป็นหัวหมู ล้มกลิ้งอยู่บนพื้นมิอาจลุกขึ้นได้
ซือหม่าโยวเย่ว์มองกลุ่มคนที่นอนร้องครวญครางอยู่บนพื้นพลางเอ่ยว่า “ที่ผ่านมามีแต่ข้าปล้นชิงผู้อื่น ไม่เคยมีใครปล้นชิงข้าเลย คราวหน้าอยากปล้นชิงเมื่อไหร่ พวกเจ้าก็ต้องลืมหูลืมตาสักหน่อยนะ พวกเราอาจจะยอมไว้ชีวิตพวกเจ้าได้ แต่กับผู้อื่นนั้นไม่แน่นักหรอกนะ
