ากนั้นก็นึกถึงพลังยุทธ์ของเธอขึ้นมาได้ จึงเอ่ยว่า “ข้าเชื่อว่าท่านใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีก็ขึ้นมาได้แล้วล่ะ ข้าจะรอท่านอยู่ข้างบนนะ”
“ได้เลย พอข้าขึ้นไปแล้วจะต้องเชิญท่านอาเฝิงมากินดื่มด้วยกันอีกครั้งอย่างแน่นอน!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดด้วยรอยยิ้ม
เฝิงตงแย้มยิ้ม เขาชอบพอเจ้าหุบเขาน้อยผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง
เมื่อระลอกคลื่นกลางอากาศแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แล้ว เฝิงตงจึงให้ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบเข็มทิศอันนั้นออกมาแล้วเอ่ยว่า “ข้าจะเปิดอุโมงค์ทางเดินให้ท่านเดี๋ยวนี้แหละ จากตรงนี้เข้าไปมีสิ่งกีดขวางอันยิ่งใหญ่ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องให้ข้ามาเปิดทางให้ท่าน พอถึงตอนที่ท่านออกมาจากข้างใน ท่านหมุนเข็มทิศด้วยตนเองก็ใช้ได้แล้ว”
เขาพูดพลางใส่พลังวิญญาณเข้าไปในเข็มทิศ ทันใดนั้นเข็มทิศก็เปล่งรัศมีเป็นวงกว้างแล้วลอยเข้าสู่อากาศ หลังจากนั้นอุโมงค์ทางเดินเส้นหนึ่งจึงค่อยๆ ก่อตัวขึ้นมาโดยมีเข็มทิศนั้นเป็นศูนย์กลาง…
……………………………….
