ตอนที่ 177 ยุทธภพกว้างใหญ่ กายแห่งยุทธ์ปีศาจ
แสงอาทิตย์ที่อบอุ่นกระทบลงใบหน้า หลินเฮาเทียนลืมตาขึ้น แสงแดดจ้าทำให้เขาต้องหรี่ตาลง ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มอันสดใสที่ห่างหายไปนาน อยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกว่าท้องฟ้าช่างงดงามเหลือเกิน
พอนึกถึงคำพูดของผู้อาวุโสลึกลับคนนั้น และแสงสีทองที่เคยช่วยเขาถึงไว้สองครา หลินเฮาเทียนก็รู้สึกพลุ่งพล่านขึ้นมา สำนักคลื่นจมสารเลว พวกเจ้าเตรียมตัวตายได้เลย! หลินเฮาเทียนเริ่มด่าสำนักคลื่นจมอย่างบ้าคลั่ง เพื่อระบายความโกรธแค้น
ด่าไปได้สักพัก หลินเฮาเทียนค่อยรู้สึกสบายใจ เขาเริ่มรักษาบาดแผลให้ตนเอง แม้ขาทั้งสองข้างจะหัก แต่ก็ใช่ว่าจะรักษาไม่ได้แล้ว สายเลือดของเขาพิเศษ ขอเพียงแค่มีเวลามากพอก็สามารถหายเองได้ หลังจากที่ไม่มีแรงกดดัน หลินเฮาเทียนก็รู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างนั้นสวยงามไปหมด เขาไม่เกรงกลัวสำนักคลื่นจมอีกต่อไป ถึงขนาดเฝ้ารอให้สำนักคลื่นจมมาหา มายิ่งเยอะแค่ไหนยิ่งดี สามปีที่ถูกเหยียดหยามและเจ็บปวด จะต้องได้เอาคืน!
อีกด้านหนึ่ง เจียงฉางเซิงกำลังทอดถอนใจกับสิ่งที่หลินเฮาเทียนได้ประสบพบมา เขาทนไม่ไหวจริงๆ จึงบอกกับคนที่อยู่ในลานเรือน หยางโจวฟังอย่างรู้สึกเจ็บปวด “คนที่ชื่อหลินเฮาเทียนนี่น่าสงสารเกินไปแล้ว มรรคาจารย์ นี่เป็นนิทาน หรือว่าเรื่องจริงขอรับ”
เจียงฉางเซิงเอ่ย “นิทาน เรื่องจริง นั่นมันสำคัญด้วยหรือ” เยี่ยสวินตี๋เม้มปากเอ่ย “นี่จะนับว่าน่าสงสารได้เช่นไร
