้แต่หาเองแล้ว”
หานโม่ฟังการข่มขู่ของซือหม่าโยวเย่ว์ออก จึงโบกมือเรียกยามรักษาการณ์ผู้หนึ่งมาแล้วเอ่ยว่า “ไปเรียกตัวหลี่มู่มาที”
“ใช้ได้ ดีกว่ายามเฝ้าประตูสองคนเมื่อครู่นี้มากนัก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เจ้าคิดว่าหลี่มู่ทำร้ายเจ้าอย่างนั้นหรือ” หานโม่มองเธอพลางเอ่ยถาม
“ข้ามิได้คิด แต่เป็นเช่นนั้นจริงๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
หานโม่ไม่พูดอะไรอีก เพียงแค่นำทางพวกเขาไปรอในโถงรับแขก
ไม่นานนักหลี่มู่ก็มาถึงโถงรับแขก ทั้งยังมีรองประธานสมาคมเฉียนมาพร้อมกันกับเขาด้วย
“ศิษย์พี่ มีเรื่องอันใดจึงต้องร้อนรนเช่นนั้นด้วย ต้องเรียกข้ามาตอนที่ข้ากำลังหลอมยาอยู่ด้วยหรือ” หลี่มู่พูดพร้อมกับเดินเข้ามายังโถงรับแขก ตอนที่เขาเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ก็ตะลึงงันไปในทันใด
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มให้เขาแล้วเอ่ยว่า “ข้าเคยบอกแล้วว่าอย่าให้ข้ารอดชีวิตกลับมา ไม่อย่างนั้นเจ้าต้องพังพินาศแน่ ตอนนี้ข้ากลับมาแล้ว เจ้าเตรียมตัวพังพินาศแล้วหรือยัง”
……………………………….
