นำพากลิ่นอายของมหาสมุทรมาพร้อมกันด้วย
“ท่านกลับมาแล้วหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์จ้องมองอูหลิงอวี่แล้วเอ่ยว่า “ท่านบอกมาสิว่าท่านใช่คนที่ให้น่าหลานหลานผู้นั้นเป็นนารีทิพย์หรือไม่”
“ประมุขตำหนักมู่ก็แค่ลงมาพร้อมกันกับข้า แล้วเห็นน่าหลานหลานเข้าพอดีเท่านั้น แล้วมีใจนึกอยากรับตัวนางขึ้นมา เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าเลยนะ” อูหลิงอวี่มานั่งลงข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์อย่างรู้ตัว
“ประมุขตำหนักคนหนึ่งมายังสถานที่เช่นนี้ได้อย่างไรกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “จะต้องเป็นท่านแน่นอนที่เล่าเรื่องกายดอกบัวของน่าหลานหลานให้ฟัง”
ถึงแม้ว่าอูหลิงอวี่จะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น แต่เห็นซือหม่าโยวเย่ว์ซัดเพลิงโทสะใส่ตัวเขา จึงพูดอย่างเศร้าสร้อยว่า “ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่เคยเห็นนางเลยด้วยซ้ำ แล้วจะรู้เรื่องกายทิพย์ของนางได้อย่างไร ส่วนการที่ประมุขตำหนักมู่ลงมานั้นเป็นเพราะมีธุระ ส่วนข้าต้องไปที่พื้นสมุทร ไม่มีเวลาจัดการเรื่องนั้น เขาจึงลงมาพร้อมกันกับข้า บอกมาสิว่าน่าหลานหลานผู้นั้นกวนใจเจ้าเช่นไร”
……………………………………….
