งคนนั้นมิใช่หรือ”
“เป็นพวกเขาจริงๆ หรือ”
“พวกเขารอดชีวิตกลับมาได้ ช่างเหนือความคาดหมายจริงๆ เลย!”
“มิได้เล่าลือกันว่าพวกเขาถูกสัตว์อสูรเทพในภูเขาฉีกทึ้งไปเรียบร้อยแล้วหรือ แล้วมาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไรกันเล่า”
“หึๆ คราวนี้สนุกแล้วสิ”
“ดูเหมือนว่าทั้งตระกูลหลี่ ตระกูลซาง ตระกูลหั่ว และตระกูลน่าหลาน ล้วนไปจากเมืองวิเศษกันหมดแล้วกระมัง มีเพียงแค่คนของตระกูลซือหม่าเท่านั้นที่ยังอยู่ในเมือง”
“คราวนี้มาดูกันว่าสมาคมนักหลอมยากับตระกูลซือหม่าจะอธิบายกันเช่นไร”
“ไอ้หยา อยากไปดูความครึกครื้นจริงๆ เลย”
“เจ้าก็ได้แค่คิดเท่านั้นแหละ รีบไปอารักขาประตูเมืองเสีย!”
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ควบตะบึงไปตลอดทาง แล้วค้นพบว่าเมืองวิเศษเงียบเหงาวังเวงกว่าสิบกว่าวันก่อนไม่น้อยเลย
