ปยุ่งกับเขาให้น้อยหน่อยจะดีกว่า
พอเขาหัวเราะจนพอใจแล้วจึงเอ่ยปากว่า “ความจริงแล้วถ้าหากเมื่อครู่เจ้าเลือกที่จะล้างพื้นฐานการบำเพ็ญทิ้ง ตอนนี้เจ้าอาจจะกลายเป็นโครงกระดูกไปแล้วก็ได้ คนที่รักตัวกลัวตายนั้นไม่มีคุณสมบัติในการใช้ชีวิตบนโลกใบนี้หรอก!”
ซือหม่าโยวเย่ว์ตกตะลึง เมื่อครู่ตนไปเฉียดประตูยมโลกมารอบหนึ่งแล้วอย่างนั้นสินะ
“ยังดีที่เจ้าเป็นคนแน่วแน่ เห็นแก่ที่เจ้าอาจจะเป็นชนรุ่นหลังของข้าก็ได้ ข้าจะช่วยเจ้าสักครั้ง เจ้ามานี่สิ”
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินขึ้นไปข้างหน้าสุดอย่างไม่ลังเล ระลอกคลื่นอันไร้รูปร่างสกัดฝีเท้าของเธอเอาไว้
เธอไม่เป็นกังวลเลยว่าหมอกดำจะทำอะไรไม่ดีกับตน เพราะถ้าหากอีกฝ่ายอยากจะฆ่าเธอจริงๆ เธอก็คงตายไปเป็นร้อยเป็นพันครั้งแล้ว
“เจ้าค่ายกลที่น่ารังเกียจ” หมอกดำก่นด่า จากนั้นจึงเอ่ยว่า “เจ้าอยู่ตรงนั้นก็แล้วกัน นั่งลงเสีย”
ซือหม่าโยวเย่ว์นั่งขัดสมาธิลงกับพื้น
“ผนึกในร่างกายเจ้าคลายออกจนหมดแล้ว ส่วนของความมืดได้ถูกผนึกเอาไว้เนิ่นนานเหลือเกิน ดังนั้น…ตอนนี้จึงบ้าคลั่งอย่างยิ่ง เพียงแค่จัดการกับมันได้ เจ้าก็จะยังไม่เป็นอันตรายอะไรมากไปสักระยะ” หมอกดำพูด “ข้าจะแสดงให้ดูในร่างกายเจ้าเพีย
