งแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ถ้าหากเจ้ายังเรียนรู้ไม่ได้ เช่นนั้นก็ได้แต่ตำหนิที่เจ้าโง่เง่าเกินไปเองแล้วละนะ”
พอพูดจบ ควันสีดำกลุ่มหนึ่งก็แยกตัวออกมาจากหมอกดำ ผ่านสิ่งกีดขวางอันไร้รูปร่างนั้น แล้วเจาะเข้าไปทางกระดูกปั้นเหน่งของซือหม่าโยวเย่ว์
ซือหม่าโยวเย่ว์ตั้งอกตั้งใจสัมผัสเส้นทางที่ควันดำนั้นโคจรภายในร่างกาย พยายามควบคุมให้ปราณวิญญาณสีดำที่อยู่บริเวณจุดตันเถียนโคจรไปตามเส้นทางนี้ เธอพบว่ากลิ่นอายบ้าคลั่งเหล่านั้นเบาบางลงอย่างช้าๆ ในที่สุดก็กลับเข้าไปภายในสระเจดีย์อย่างว่าง่าย มิได้ไปโจมตีปราณวิญญาณอื่นๆ อีก
“พลังปราณของที่นี่ไม่เลวเลย ผ่านการตกตะกอนมานานปีถึงเพียงนี้ ใช้กับเจ้าได้ เจ้าก็ดูดซับได้ตามสบายเลยนะ” หมอกดำสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของซือหม่าโยวเย่ว์ นัยน์ตาที่ซ่อนอยู่ด้านหลังหมอกดำเปล่งประกายวูบหนึ่ง จากนั้นก็หายวับไปอย่างรีบร้อน
ซือหม่าโยวเย่ว์ดูดซับพลังปราณสีดำทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายตามปกติ บ่อสะสมปราณสีดำที่ก่อนหน้านี้มีขนาดประมาณเล็บมือกลายเป็นมีขนาดเท่ากำปั้น
ในขณะที่เธอคิดว่าเก็บได้หมดแล้วนั้นเอง ห้าปราณวิญญาณทั้งดิน น้ำ ลม ไฟ ทองก็ปั่นป่วนขึ้นมา ก่อนจะเริ่มเข้าโจมตีปราณวิญญาณควา
