“หลี่มู่ เจ้านี่ช่างเหิมเกริมยิ่งนัก กล้าลงมือสังหารข้า รอให้ข้าขึ้นไปได้ก่อน จะต้องทำให้ตระกูลหลี่ของเจ้าไม่มีวันได้เป็นสุขแน่!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
เธอไม่กังวลกับสถานการณ์ในตอนนี้เลย เจ้าไก่ฟ้าก็อยู่ภายในเจดีย์วิญญาณ มีเขาอยู่ ที่นี่มิอาจยับยั้งเขาเอาไว้ได้หรอก
“อันที่จริงแล้วถ้าหากเจ้าแค่ให้ข้าเรียกเจ้าว่าลูกพี่ ข้าก็คงไม่ลงมือสังหารเจ้าหรอก แต่เจ้าไม่ควรให้คนตระกูลซือหม่าทำให้ตระกูลหลี่ของข้าหน้าตายับเยิน ทั้งยังไม่ควรคิดมิดีมิร้ายกับหลานเอ๋อร์ แล้วยิ่งไม่ควรไปล่วงเกินนางด้วย! นางเป็นหญิงที่บริสุทธิ์ผุดผ่องที่สุดในหัวใจของข้า แต่กลับเกือบจะถูกเจ้าช่วงชิงความบริสุทธิ์ไปเสียนี่ เรื่องนี้มิอาจให้อภัยได้เลย!” หลี่มู่ตะโกนอยู่ข้างบน
“หลานเอ๋อร์? น่าหลานหลานน่ะหรือ” ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดความคิดแรกของซือหม่าโยวเย่ว์จึงเป็นน่าหลานหลาน แต่เหมือนกับว่าระยะนี้มิได้ทำเรื่องพรรค์นั้นเลยนี่
“เฮอะ เจ้าไม่สมควรเรียกชื่อหลานเอ๋อร์เสียด้วยซ้ำ!” หลี่มู่ส่งเสียงเฮอะอย่างเย็นชา “ถึงแม้ว่าเจ้าจะไม่มีชีวิตอยู่รอดพ้นวันนี้ไป แต่เจ้าก็ยังมิอาจทำให้ความบริสุทธิ์ของนางแปดเปื้อนไปได้อยู่ดี!”
“ข้าไปเสียมารยาทกับเทพธิดา
