ในใจเจ้าตั้งแต่เมื่อใดกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นแววตางงงันของซือหม่าโยวหลินแล้วจึงลูบจมูก
“ตั้งแต่เมื่อใดเจ้าย่อมรู้แก่ใจดีอยู่แล้ว!” หลี่มู่พูด “เจ้าอย่าคิดจะถ่วงเวลาออกไปอีกเลย ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ก็ต้องเป็นวันตายของเจ้าอยู่ดี! ซือหม่าโยวหลิน เดิมทีข้ามิได้คิดจะจัดการเจ้าหรอกนะ แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะกระโดดลงไปด้วย ในเมื่อเป็นเช่นนี้พวกเจ้าก็ร่วมทางสู่นรกไปด้วยกันเสียเถิด”
ซือหม่าโยวหลินรวบรวมปราณวิญญาณแล้วซัดเข้าใส่ฝาปิดด้านบน แต่กลับไม่เกิดผลใดๆ เลย
“ฮ่าๆๆ ปะทะได้ดีนี่!” หลี่มู่ร้องเสียงดังอยู่ด้านบน “เดิมทีข้าคิดจะลงมือเอง แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะชิงลงมือเองเสียก่อนแล้ว ฮ่าๆๆ ลาก่อนนะ!”
ซือหม่าโยวหลินยังไม่ทันเข้าใจความหมายของหลี่มู่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องอย่างตกใจของซือหม่าโยวเย่ว์ “ค่ายกลนำส่ง!”
“ค่ายกลนำส่งนี้เตรียมขึ้นมาเพื่อพวกเจ้าโดยเฉพาะ พวกเจ้าไปลงนรกอย่างวางใจเถิดนะ!” น้ำเสียงเจือความลำพองใจและความยินดีที่ประสบความสำเร็จของหลี่มู่ดังมาจากด้านบน
พวกเขาเขี่ยตะไคร่น้ำบนพื้นออก ปรากฏว่าด้านล่างคือค่ายกลนำส่งอันหนึ่งจริงๆ นอกจากนี้เพราะการโจมตีของซือหม่าโยวหลินเมื่อครู่ได้ไป
