กระตุ้นค่ายกลนำส่งเข้า รัศมีจึงสว่างวาบขึ้นมาในทันใดแล้วโอบล้อมทั้งสองคนเอาไว้
“ไม่รู้ว่าค่ายกลนำส่งนี้จะพาไปที่ไหน” ซือหม่าโยวหลินมองค่ายกลนำส่ง ดูไม่ออกเลยว่าจะพาไปที่ใด
“จะต้องไม่ใช่สถานที่ดีๆ แน่นอน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดจบ ทั้งสองก็หายลับไปจากค่ายกลนำส่ง
ในขณะที่จากไปนั้นเอง ซือหม่าโยวหลินก็โอบกอดซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้ในอ้อมแขน
“หลี่มู่ อย่าให้ข้ามีชีวิตรอดกลับมาก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้นข้าจะทำให้ตระกูลหลี่ของเจ้าย่อยยับอย่างแน่นอน!” เสียงของซือหม่าโยวเย่ว์ก่อนจะจากไปลอยขึ้นมา
หลี่มู่รออยู่ข้างบนนั้นครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าด้านล่างไม่มีคนอยู่แล้วจึงค่อยเปิดกลไกออก ซึ่งด้านล่างก็ว่างเปล่าไร้ผู้คนดังคาด
“คุณชายหลี่” น่าหลานหลานปรากฏตัวขึ้นในลานบ้าน พลางมองดูหลี่มู่และกับดักนั้นอย่างพรั่นพรึง
“หลานเอ๋อร์ ข้าแก้แค้นให้เจ้าเรียบร้อยแล้วนะ!” หลี่มู่พูด
น่าหลานหลานยกสองมือขึ้นปิดปากพลางร้องอุทานว่า “ซือหม่าโยวเย่ว์เล่า”
“ค่ายกลนำส่งด้านล่างจะพาพวกเขาไปยังสถานที่น่ากลัวที่ข้าเคยบอก ตอนนี้คาดว่าพวกเขาน่าจะอยู่ที่นั่นกันแล้วล่ะ” หลี่มู่กล่าว
“เรื่องนี้… จะมีปัญหาหรือไม่” น่าหลานหลานถาม
“
