ีกนิดเดียวก็เกือบจะพ่ายแพ้ในการท้าประลองอยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่าจะเอาชนะได้ในยกสุดท้าย ไม่อย่างนั้นตอนนี้พวกเขาก็คงกลายเป็นขุมอำนาจชั้นสองไปแล้วล่ะ เมื่อนึกถึงว่าคืนนี้ยังต้องเห็นพวกเขาด้วย ก็ไม่ค่อยเป็นสุขสักเท่าไหร่เลย” ซือหม่าโยวหยางพูด
“เจ้าแกล้งมองไม่เห็นก็ได้นี่” ซือหม่าโยวหลินหลับตาพักผ่อนโดยไม่มองเขาเลยด้วยซ้ำ
“ก็คงได้แต่ทำเช่นนี้แล้ว” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างจนใจ หลังจากนั้นจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางเอ่ยว่า “โยวเย่ว์ เจ้ามิได้บอกว่าจะไม่ไปหรอกหรือ เหตุใดจึงเปลี่ยนใจเล่า”
“เมื่อตอนบ่ายข้าได้รับบัตรเชิญของเหยียนลู่ บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษา ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องใด ก็เลยมาดูสักหน่อยดีกว่า ถึงอย่างไรก็นับว่ารู้จักกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ซือหม่าโยวหลินลืมตาขึ้นมองเธอ แววตาเป็นประกายวิบวับ แต่กลับมิได้พูดอะไรเลย จากนั้นจึงหลับตาลงอีกครั้ง
รถเทียมสัตว์อสูรพาพวกเขาไปถึงสมาคมนักหลอมยาตรงเวลา จากนั้นพวกเขาก็ไปยังสถานที่จัดงานด้วยการนำทางของสาวใช้
ขณะนี้ผู้คนไม่น้อยมารวมตัวกันอยู่ที่สถานที่จัดงานเรียบร้อยแล้ว คนส่วนใหญ่ของแต่ละตระกูลล้วนมากันหมด แต่ละคนถือจอกสุราพลางจับกลุ่มสนทนากันเป็นกลุ่มเล็