“สถานที่ที่ไม่ควรไปหรือ คือที่ไหนกัน” น่าหลานหลานถาม
“สถานที่ซึ่งอันตรายเป็นที่สุดแห่งหนึ่ง” หลี่มู่พูด “ตอนนั้นที่ข้ามาถึงที่นี่ ยังอายุไม่ถึงยี่สิบปีเต็ม วันที่สามที่ข้ามาถึงที่นี่ก็ไปยังสถานที่แห่งนั้นด้วยสติอันเลือนราง”
“แล้วเกิดเรื่องอันใดขึ้นกับท่านในตอนนั้นหรือไม่” น่าหลานหลานอุทาน
“เปล่าหรอก” หลี่มู่พูด “เพราะข้ายังอายุไม่ถึง ดังนั้นพอมาถึงที่นี่แล้วท่านอาจารย์ของข้าจึงคอยใส่ใจเรื่องของข้าอยู่ตลอด เมื่อเห็นข้าออกไปกลางดึกก็รีบติดตามมา เมื่อเห็นว่าข้าไปยังสถานที่แห่งนั้น จึงได้ใช้อาวุธวิญญาณดึงข้ากลับออกมา จะว่าไปก็แปลก ตอนนั้นข้าไม่มีสติเลยแม้แต่น้อย แต่หลังจากที่ท่านอาจารย์ดึงข้ากลับมาแล้ว ข้าที่ฟื้นคืนสติมานั้นก็ไม่รู้เลยว่าตนไปยังสถานที่แห่งนั้นได้อย่างไร”
“สถานที่แห่งนั้นอันตรายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ” น่าหลานหลานถาม
“ไม่ใช่แค่อันตราย แต่เป็นสถานที่ที่อันตรายสุดๆ” หลี่มู่พูด “หลังจากที่ข้าฟื้นคืนสติก็คล้ายจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตาย ช่างน่าตกใจยิ่งนัก คล้ายกับว่าหากยืนอยู่ที่นั่นก็จะตายได้เลยทีเดียว ระหว่างทางกลับข้าได้ยินท่านอาจารย์ของข้าพูดว่า ตอนนั้นเคยมีคนระดับจ้าววิญญา
