ณขั้นสุดยอดสิบคนลงไป แต่ไม่มีใครกลับขึ้นมาเลยแม้แต่คนเดียว”
“เฮือก…”
น่าหลานหลานและสาวใช้สูดลมหายใจเยียบเย็นเฮือกหนึ่ง ระดับจ้าววิญญาณขั้นสุดยอดสิบคนมลายหายไปจนสิ้น สถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่เช่นไรกันแน่!
“ดังนั้นข้าว่าไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นใคร ขอเพียงแค่พาไปที่นั่น ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกับพวกเราแล้ว ทั้งยังแก้แค้นให้เจ้าได้ด้วยนะ” หลี่มู่พูด
“ข้า…” น่าหลานหลานอึกอัก ยังคงลังเลที่จะพูด
“คุณหนู ซือหม่าโยวเย่ว์ผู้นั้นทำกับท่านถึงขนาดนี้แล้วท่านจะยังลังเลอะไรอีกเล่าเจ้าคะ!” สาวใช้ปากไวกว่าความคิด หลุดพูดชื่อซือหม่าโยวเย่ว์ออกมาโดยไม่ตั้งใจ
“ซือหม่าโยวเย่ว์หรือ คนที่ล่วงเกินเจ้าคือเขาอย่างนั้นหรือ” หลี่มู่ถาม
น่าหลานหลานถลึงตาใส่สาวใช้ ดูเหมือนตำหนิที่นางปากไว
หลี่มู่เห็นนางถลึงตาใส่สาวใช้ จึงเอ่ยว่า “หลานเอ๋อร์ เจ้าอย่าโมโหไปเลยนะ นางไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่เป็นเขาที่ล่วงเกินเจ้าจริงๆ ใช่หรือไม่”
น่าหลานหลานพยักหน้า น้ำตาที่หยุดไหลได้อย่างยากเย็นไหลรินลงมาอีกครั้ง นางพูดอย่างช้ำใจว่า “ในเมื่อท่านรู้หมดแล้ว ข้าก็จะไม่ปิดบังท่านอีก ท่านรู้หรือไม่ว่าเขามาจากอาณาจักรตงเฉิน”
“รู้สิ” หลี่ม